Stefan Ruta

• Drukuj
• E-mail

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 22, styczeń 2026 20:06

Odsłony: 29

STEFAN RUTA
(25.11.1944 – 6.02.2025)

„Najpiękniejszym pomnikiem nauczyciela
jest wdzięczna pamięć wychowanków.”

    W dniu 8 lutego 2025 r. w Kościele Parafialnym pw. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w Medyni Głogowskiej pożegnaliśmy naszego drogiego dyrektora, Pana Stefana Rutę, osobę niezwykle zaangażowaną, pełną pasji i oddania dla edukacji młodzieży. Gdy stajemy w obliczu tej ogromnej straty, wspominamy nie tylko jego osiągnięcia, ale przede wszystkim jego serce, które oddał naszej szkole i każdemu z nas.
Urodził się 25 listopada 1944 r. w Medyni Głogowskiej /w rodzinie chłopskiej/. W 1951 roku rozpoczął naukę w szkole podstawowej, która ukończył 1958 r. i w tym samym roku rozpoczął naukę w Technikum Mechanizacji Rolnictwa w Łańcucie. Po zdaniu egzaminu dojrzałości w 1963 r. uzyskał tytuł technika mechanizacji rolnictwa. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął naukę w Studium Nauczycielskim w Gorzowie Wielkopolskim, po ukończeniu którego od 1 września 1965 r. podjął pracę w internacie Technikum Mechanizacji Rolnictwa w Łańcucie na etacie wychowawcy internatu. Równocześnie uczył przedmiotu zawodowego - maszyny rolnicze. W trakcie zatrudnienia w TMR w Łańcucie w roku 1966 podjął naukę w Wyższej Szkole Rolniczej w Krakowie, którą ukończył w 1971 r. z tytułem inżyniera rolnika. Po ukończeniu wyższej uczelni został przeniesiony na etat nauczyciela przedmiotów zawodowych. W trakcie dalszej pracy zawodowej rozpoczął studia magisterskie z zakresu pedagogiki rolniczej w szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, które ukończył w 1976 r. z tytułem magistra pedagogiki rolniczej. Od 1973 przez 6 lat pełnił funkcję kierownika Wydziału Kształcenia Zaocznego w Zespole Szkół Rolniczych w Łańcucie, a od 1 września 1979 r. został powołany na stanowisko drugiego zastępcy dyrektora Zespołu Szkół Rolniczych w Łańcucie, które pełnił do 31 sierpnia 1982 r.. Od 1 września 1982 r. został powołany na dyrektora Zespołu Szkół Mechanizacji Rolnictwa w Łańcucie, którą pełnił do lipca 1995 r. Po zakończonej kadencji dyrektora szkoły, od 1 września 1995 r. pracował na stanowisku nauczyciela przedmiotów zawodowych, pełniąc dodatkowo obowiązki doradcy metodycznego w zakresie mechanizacji rolnictwa Centrum Doskonalenia Nauczycieli Szkól Rolniczych w Brwinowie. W Zespole Szkół Technicznych w Łańcucie pracował do 31 sierpnia 2003 r..

   W 2001 r. na prośbę Stowarzyszenia Promocji i Rozwoju Wsi Handzlówka Pan Stefan Ruta wspólnie z lokalną społecznością podjął się misji utworzenia Niepublicznego Gimnazjum. Celem utworzenia nowej placówki edukacyjnej było ułatwienie spełniania obowiązku szkolnego dla uczniów z Handzlówki i okolic, którzy do tego czasu musieli dojeżdżać do Gimnazjum w Albigowej. Po wielu trudnych rozmowach i spotkaniach prowadzonych m. in. przez Pana Stefana Rutę z władzami Gminy Łańcut w dniu 25 września 2001 r. powstało Niepubliczne Gimnazjum w Handzlówce, którego pierwszym dyrektorem został pan Stefan Ruta. Nowo powstałą Szkołą z wielkim oddaniem i troską, pomimo osiągnięcia wieku emerytalnego, zarządzał do 2017 r.. Mając 73 lata, po 16 latach kierowania pracą i rozwojem Niepublicznego Gimnazjum w Handzlówce przestał pełnić funkcje dyrektora. Pod jego kierownictwem uczniowie osiągali bardzo wysokie wyniki w nauce i sporcie, a społeczność szkolna i nauczyciele stanowili bardzo zżytą grupę, która do dziś utrzymuje ze sobą silną więź.

   Ś. P. Stefan Ruta całe życie zawodowe związał z pracą na rzecz edukacji i wychowania młodzieży, łącznie w zawodzie nauczyciela w Zespole Szkół Technicznych w Łańcucie przepracowała 38 lat. Jako wychowawca, nauczyciel, dyrektor posiadał bogate doświadczenie zawodowe, gruntowną wiedzę życiową oraz wizje rozwoju szkoły, którą konsekwentnie realizował. Wierzył, że prawdziwa edukacja to nie tylko przekazywanie wiedzy, ale przede wszystkim kształtowanie charakterów, rozwijanie empatii i budowanie systemu wartości. Dużą wagę przykładał do tradycji szkoły, wielokrotnie podkreślał, że historia szkoły to ważny aspekt, który wpływa na jej wizerunek, bieżące funkcjonowanie, jest źródłem dumy dla uczniów, nauczycieli i absolwentów. Był autorem artykułu „Wspomnienie o Janie Inglocie”, wybitnym nauczycielu, dyrektorze, doskonałym organizatorze i budowniczym szkoły. To z m. in. jego inicjatywny 21 października 2011 roku miała miejsce uroczystość nadania imienia Jana Inglota Technikum nr 3 w Łańcucie. Pod jego kierunkiem został zorganizowany jubileusz 50-lecia szkoły, był pomysłodawcą powstania i wieloletnim w-ce prezesem Stowarzyszenia Absolwentów i Przyjaciół Technikum Mechanizacji Rolnictwa w Łańcucie.

   Jego pasja do pracy z młodzieżą nie ograniczała się tylko do przekazania wiedzy i umiejętności z zakresu wybranego przedmiotu. Przez wiele lat w czasie wakacji organizował obozy wędrowne dla uczniów. Młodzież pod jego opieką wyjeżdżała autokarem szkolnym na 2 – tygodniowe obozy wędrowne nad morze. Były one z jednej strony szkołą życia, noclegi w namiotach, gotowanie posiłków w tzw. kocherach, ale z drugiej strony dawały możliwość zwiedzenia i poznania odległych zakątków Polski, nawiązania nowych relacji koleżeńskich.

   Był opiekunem drużyny harcerskiej, w latach 1966-1973 w czasie wakacji wraz z harcerzami uczestniczył w „Operacji Frombork 1001”, która miała na celu pomóc w odbudowie zniszczonego w czasie wojny miasta Fromborka oraz przygotować go do obchodów 500-lecia urodzin Mikołaja Kopernika.

   Pełniąc obowiązki dyrektora wielka wagę przykładał do wysokiego poziomu kształcenia. Wspierał innowacyjne metody nauczania, jego wizja i determinacja przyczyniły się do wielu sukcesów, które osiągnęliśmy jako szkoła. Regularnie wzbogacał wyposażenie pracowni przedmiotowych i wydziałów warsztatowych w nowoczesne pomoce dydaktyczne, maszyny i urządzenia. Poprawiał warunki sanitarno – lokalowe w internacie szkolnym. Potwierdzeniem wysokich umiejętności zawodowych były czołowe lokaty uczniów w Olimpiadzie Wiedzy i Umiejętności Rolniczych na szczeblu centralnym.

   Zawsze stawiał dobro uczniów na pierwszym miejscu, dążył do tego, aby szkoła była miejscem, w którym każdy może rozwijać swoje talenty i marzenia. Szkoła pod jego kierownictwem proponowała uczniom liczne dodatkowe zajęcia rozwijające zainteresowania. Pracowała sekcja sportów zapaśniczych, siłowych, siatkarska, koszykarska, modelarska, komputerowa, recytatorska, taneczna - EKROL. Uzupełnieniem wiadomości zdobywanych w szkole były coroczne programowe wycieczki uczniów klas II i III technikum do Krakowa i Warszawy. W ich trakcie młodzież zwiedzała zabytki, muzea, poznawała historię regionu oraz jego kulturowe dziedzictwo.

   Pan Dyrektor Stefan Ruta był nie tylko naszym dyrektorem, ale także mentorem i przyjacielem. Zawsze potrafił słuchać, zrozumieć i wspierać. Drzwi jego gabinetu były otwarte dla każdego, kto potrzebował pomocy czy rady. Dbał o atmosferę współpracy i wzajemnego szacunku, jego uśmiech i poczucie humoru potrafiło rozjaśnić najtrudniejsze chwile. Był kimś, na kogo zawsze można było liczyć, kto służył radą w trudnych chwilach. Po zakończeniu pracy w szkole często dzielił się swoimi przemyśleniami co do dalszego kierunku jej rozwoju. Rozumiał, że zmiany w oświacie są nieuniknione, choć jego bogata wiedza zawodowa i doświadczenie w kierowaniu szkołą nie zawsze pozwalały się z nimi zgadzać.

   Był częstym gościem w czasie spotkań z absolwentami. Mądrość życiowa, oddanie sprawom szkoły, osiągnięcia zawodowe, przywiązanie do tradycji szkoły sprawiały, że cieszył się wśród nich wielkim szacunkiem i życzliwością. Dla wielu z nich spotkanie z dyrektorem Rutą było ważnym wydarzeniem na którym można było powrócić ponownie do lat spędzonych w szkole i podzielić się z nim swoimi osiągnięciami rodzinnymi i zawodowymi.

   W ciągu 38 lat pracy zawodowej w Zespole Szkół Technicznych w Łańcucie za szczególne osiągnięcia w pracy dydaktyczno-wychowawczej został wyróżniony wielokrotnie Nagrodą Dyrektora Szkoły, Nagrodą Wojewody Rzeszowskiego /1993 r./, Krzyżem Zasługi dla ZHP /1975 r., Krzyżem zasługi dla ZNP /1975 r./, a w roku 1978 został odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi.

   Swym charakterem, postawą życiową, pracą na rzecz młodzieży, pogodą ducha, otwartością i życzliwością wobec drugiego człowieka, pokazywała nam, co jest w życiu ważne i istotne. Spełniał się w trudnej pracy nauczyciela i dyrektora, a dobro uczniów było dla Niego zawsze najważniejsze. Żegnamy Cię jako naszego Dyrektora, serdecznego kolegę i przyjaciela, z którym przepracowaliśmy wiele lat. Z głębi naszych serc dziękujemy Ci za to!. Pozostaniesz na zawsze w naszej pamięci.